Als studenten commerciële economie leren we dat waardecreatie de kern is van elk succesvol businessmodel. Maar in onze huidige steden spoelen we dagelijks waarde door het toilet, begraven we het op de vuilnisbelt of laten we het roesten langs de weg. We noemen het ‘afval’. In de circulaire stad van Urban Tomorrow bestaat afval niet meer. Daar is afval voedsel voor een nieuw proces.
De transitie naar een circulaire stad is misschien wel de grootste economische kans van deze eeuw. Het gaat niet alleen over idealisme, maar over het slimmer inrichten van onze ketens. Een stad die zijn eigen grondstoffen hergebruikt, is minder afhankelijk van volatiele wereldmarkten en houdt kapitaal lokaal. Maar hoe ziet dat er in de praktijk uit als we in 2030 door zo’n stad lopen?
Wonen: Huizen als materiaalbanken
In een lineaire economie is een gesloopt gebouw puin. In een circulaire stad is het een mijn vol waardevolle grondstoffen. Dit begint bij het ontwerp.
Gebouwen in Urban Tomorrow zijn modulair en demontabel, als een grote LEGO-doos. We noemen dit Urban Mining. Als een kantoorpand zijn functie verliest, slopen we het niet, maar oogsten we de stalen balken, kozijnen en betonnen platen voor een nieuw project. Voor projectontwikkelaars betekent dit een revolutie: vastgoed schrijft niet meer af naar nul, maar behoudt een restwaarde door de materialen die erin zitten. We zien nu al in steden als Utrecht en Amsterdam dat ‘paspoorten’ voor gebouwen de standaard worden, zodat we precies weten welke waarde er in de stad “opgeslagen” ligt.
Werken: Van product naar service
Ook onze manier van consumeren en werken verandert fundamenteel. Waarom zou je een lamp kopen als je licht nodig hebt? Waarom een boormachine bezitten die je drie keer per jaar gebruikt?
In de circulaire stad verschuift het model van bezit naar toegang, oftewel Product-as-a-Service (PaaS). Fabrikanten blijven eigenaar van hun spullen en zijn dus verantwoordelijk voor onderhoud en recycling. Dit is een enorme kans voor marketeers: klantrelaties worden langdurig in plaats van eenmalig. Lokale ‘hubs’ in de wijk fungeren als reparatiecafés en deelpleinen, waar spullen een tweede leven krijgen. Dit creëert niet alleen duurzaamheid, maar ook lokale werkgelegenheid en sociale cohesie, zoals te zien is bij de nieuwe ‘up-cycle’ in steden.
Bewegen en leven: Een gesloten kringloop
De meest zichtbare verandering vinden we misschien wel op straat. De circulaire stad is een ecosysteem waarin water, energie en nutriënten in een kringloop blijven.
Regenwater wordt niet afgevoerd via het riool, maar opgevangen in wadi’s en gebruikt voor het besproeien van geveltuinen of het doorspoelen van toiletten. Organisch afval uit de horeca wordt lokaal vergist tot biogas voor stadsbussen. En mobiliteit? Die is uiteraard elektrisch en gedeeld, waardoor we minder grondstoffen nodig hebben voor de productie van miljoenen stilstaande auto’s. Door systeemdenken toe te passen – een kernvaardigheid voor elke moderne professional – koppelen we stromen aan elkaar. De restwarmte van een datacenter verwarmt het zwembad ernaast. Zo bouwen we aan een stad die niet alleen consumeert, maar ook regenereert.
Geef een reactie